Meestal maak ik foto's van mijn werk om er s'avonds thuis nog eens naar te kunnen kijken.
Dit fotoverslag uit 2015 geeft inzicht in het schilderproces en hoe ik experimenterend en mij overgevend aan al mijn schilderimpulsen laat gebeuren wat zich aandient.
In deze periode schilderde ik een 20tal Horizonnen, vooral om de grenzen van mijn eigen beeldtaal te verkennen. Hier is al te zien dat de (latere) Material mirrors serie zich aankondigt. Maar dat wist ik toen nog niet!
Ik volg mijn nieuwsgierigheid, loop tegen obstakels op. Het is de dans van de schepper en de vernietiger.
Meestal werk ik vanuit een vlek naar een voorstelling toe maar in dit geval ging het andersom en transformeerde een min of meer realistisch uitgangspunt (Japanse tuin) in een symbolisch beeld dat zich vanuit een andere laag in mij aandiende.

Het wordt me steeds duidelijker dat het Ene zich op verschillende lagen en dimensies verschillend uitdrukt en dat dit ook zo is in mijn werk. De lemniscaat die tevoorschijn komt is niets anders dan wat ik in de 'material mirrors' serie probeer te vatten. Het is ook de Zwarte Anaconda met de grote diamant op zijn kop waar ik ooit van droomde.
Het proces is dat van de lifepulse, het scheppingsproces, de mysterieuze harteklop van het leven (en sterven) waar ik een verhandeling over schreef. Expansie, stase, contractie.

De muziek is van Andreas Vollenweider getiteld Elle Chelle.
De schilderijen dus van Daphne Jansen.
No copyright infringement intended.

image.jpeg
Als toetje de prachtige tekst van John O Donohue