Over mijn werk en wat me inspireert

In de serie Material Mirrors laat ik me meevoeren door de stilte van bos en tuin en ontmoet ik de schoonheid en de diepte van de groene wereld. Hier kan ik volop luisteren, zien en voelen. Mijn hart werkt hard in de natuur. Vaak gaat het open in verwondering en bewondering.
Het groen laat me zien waar ik moet kijken. Er is regelmatig een explosietje in mijn waarneming; een teken dat ik op moet letten! Mijn lichaamsgevoel onthoudt alles en is later mijn gids in mijn atelier.
Losgelaten blaadjes drijvend op de waterspiegel keren in het beeld weer terug naar de kale takken waar ze eens uitgroeiden. Niets is ooit afgescheiden van het geheel waaruit het voortkomt.
Soms ook breekt mijn hart in haar openen: de urgentie die ik voel bij deze serie Material Mirrors wortelt in elk nieuw bericht over verwoestingen en uitsterven. Ik voel dit tot in mijn botten.
Recent nog het bericht dat 75% van de insecten verdwenen is in Duitsland. Het gaat slecht met de bijen.
Hoe leven we met elkaar?

Ik laaf me onder andere aan de volgende inspiratiebronnen: het gedachtegoed van Charles Eisenstein over inter-being, de boeken van David Abram, het werk van de dichter David Whyte.
Ook lees ik nu, en het voelt als een contrapunt, het heftige boek Walking on Lava, een uitgave van The Dark Mountain project (kunstenaarscollectief) in the UK.

Ik kom op adem bij het werk van Piet Mondriaan, Marc Rothko, Edward Munch, Jan Mankes, Marc Mulders, Gustav Klimt, Egon Schiele en vele anderen. Het werk van Herman de Vries maakte ook indruk op me. Aquarellen van Emil Nolde. Teveel om op te noemen.

Het scheppingsproces is multi-dimensionaal, gelaagd en non-lineair. Alles (inclusief het onzegbare en onzichtbare) is aanwezig in het onbegrensde potentieel van het moment en kan een oneindig aantal vormen en uitdrukkingen aannemen.
Ik volg maar gewoon wat er wil gebeuren.

Kies uit het menu hierboven om meer uitdrukkingsvormen van deze gelaagdheid te bekijken (material mirrors, horizonnen, figuren)



image.jpeg