Horizonnen


Klik op een afbeelding om te vergroten en een slideshow te activeren.
Klik op het pijltje voor meer afbeeldingen.

Over deze serie werken

Rond 2012, na een aantal ingrijpende ervaringen, maakte ik mij los van de mij tot dan toe vertrouwde beeldtaal en begon aan een serie Horizons.
Gestapelde kleurvlakken die de kijker (en mijzelf!) een ervaring in het hart en lichaam geven. Ik werk graag op groot (vaak staand) formaat zodat het beeld op het doek van top tot teen gevoeld kan worden.
Ik tracht het onzegbare voelbaar te maken; op zoek nu naar de ruimte achter het verhaal of drama. Tussen de regels door.
Het woord horizon betekent voor mij niet alleen de verte waar aarde en lucht elkaar lijken te raken, maar ik voel er een doordringende verticale beweging in de diepte in; het is tegelijkertijd een intern en extern proces. De creatieve hartslag van expansie, stasis en contractie voltrekt zich ook in deze ruimte.
Gedurende dit creatieve proces van contact ervaar ik allerlei membranen. Dit kunnen zowel grensvlakken zijn als weerstanden. Ik geef me over aan dat wat zich aandient. Bij het doorvoelen en doorgronden van wat mij scheidt en mij verbindt blijken deze mystiek/spirituele, mentale, gevoelsmatige en fysieke grensspanningen net zo gelaagd te zijn als ikzelf.

Er gebeurt van alles daar waar het een het ander aanraakt, of in het ander overgaat. Licht dat breekt op het aardoppervlak.
Ergens verandert water in ijs, ontstaan er wakken, raakt water land, weerspiegelt de hemel in een vijver, valt een dauwdruppel op het wateroppervlak. Een ander mens raakt mij in mijn hart, raakt me aan of streelt mijn oog. Ik raak een ander aan, verf op linnen, het doek op mijn netvlies, mijn hand op de schors van een boom en dit alles beweegt mij fysiek, emotioneel, mentaal en geestelijk.
Ergens raakt het oneindige het eindige. Allemaal tegelijkertijd.


Ik denk dat we altijd beelden zullen blijven maken om te kunnen omgaan met de mysterieuze wereld waarin we leven en met onszelf in relatie tot die wereld (en tot de ander). Tegelijkertijd ben ik ook medeschepper van die wereld, misschien juist wel door de voorstellingen die ik ervan maak.