over mijn werk

"Kleuren zijn daden van het licht dat breekt..."

(uit 'Het licht' van Martinus Nijhoff, 'de wandelaar', 1916)


“Let the beauty we love be what we do. There are hundreds of ways to kneel and kiss the ground.”


― Rumi



Who am I? 2006
140 x 150cm,  acryl op linnen. verkocht/sold

'The life pulse' en het creatieve proces


Mijn aandacht wordt vaak getrokken naar grensvlakken; daar waar het ene verandert of overgaat in het andere. Deze grenzen kunnen zichtbaar zijn of voelbaar, materieel of immaterieel. Het kunnen weerstanden zijn of openingen, of een staat precies daartussenin.
Hoe word ik geraakt door de ontmoeting met het 'andere' ? Wat is identiteit? Hoe kijk- en voel ik?
Dit zijn belangrijke vragen in de actualiteit van onze wereld.
Deze 'creatieve grensspanningen' zijn onderdeel van de 'life pulse', de hartslag of de adem van leven; in uitwisseling en contact met de ons omringende wereld.
De dynamiek is er een van afwisselend uitdijen (expansion)- rust (stasis)- samentrekken(contraction)- rust. Je kan dit lineair ervaren, als voortschrijdend in de tijd (ik adem in-en uit-en in) en tegelijkertijd ook als een meer sferische staat van zijn in het moment: als ik inadem (contraction), dijt de ruimt om mij heen uit in mij (expansion). Beide visies zijn tegelijkertijd waar. Je kan een lijn zien als een verzameling punten of als een grens tussen twee vlakken (of beide natuurlijk!)
Ik ben van nature geneigd tot symbiose en misschien daarom intrigeert dit proces mij. Ik probeer te vertragen en zo word ik meer gewaar, ...tast af in mijn binnenwereld en in contact met de buitenwereld. Verwondering speelt een hoofdrol hierin. Verwondering: een nieuwe woordenloze gewaarwording en sensatie van de essentie, het wezen, de staat van zijn van iets (op dit moment zijn dit vooral bloemen en planten). Deze verwondering probeer ik uit te drukken en over te brengen in mijn werk.
De life pulse is in alles terug te vinden en genereert uiteindelijk compassie en een diep besef van 'interbeingness' in mij: dat alles en iedereen met elkaar verbonden is.



figuur in zee, 140 x 140 cm, 2006, verkocht


“We are the mirror, as well as the face in it.
We are tasting the taste of eternity this minute.
We are pain and what cures pain.
We are the sweet cold water and the jar that pours.
Soul of the world, no life, nor world remain,
no beautiful women and men longing.
Only this ancient love circling the holy black stone of nothing.
Where the lover is the loved, the horizon and everything within it.”

~Rumi


Horizons


Soms komt alles samen in één moment en lossen deze grenzen op. Of mijn manier van gewaarworden komt 'out of the box'. Grenzen worden dan naadloos en moeiteloos ingebed in een groter geheel, waar de paradox de beste uitdrukkingsvorm wordt en alles tegelijkertijd mogelijk is. In dit moment wordt een ontmoeting wezenlijk en bevind je je in het hart van het creatieve proces van leven. Vrij van oordelen en vol van verwondering kan je dan putten uit een eindeloos potentieel.  

Een dergelijke 'openbaring' veroorzaakt een soort explosietje in mijn waarneming en gevoel. Ik probeer de essentie van zo'n woordenloze totaalervaring op te roepen en over te dragen met mijn schilderijen.


vrouw voelt landschap, 2005
65 x 60 cm, acryl op linnen. verkocht/sold


Hoe je kijkt bepaalt wat je ziet

Natuurlijk blijken de mystiek/spirituele, mentale, gevoelsmatige en fysieke/materiële creatieve 'grensspanningen' die ik ervaar (en de projecties die ze genereren) net zo gelaagd te zijn als ikzelf.
Ik denk dat we altijd beelden zullen blijven maken om te kunnen omgaan met de mysterieuze schitterende wereld en met onszelf in relatie tot die wereld (en tot de ander). Tegelijkertijd ben ik ook medeschepper van die wereld, misschien juist wel door de voorstellingen die ik ervan maak.

Het leven speelt zich op verschillende lagen en dimensies tegelijkertijd af en drukt zich verschillend uit. Hoe (en óf) je kijkt geeft steeds een andere gewaarwording, afhankelijk van de bron van waaruit waargenomen wordt.

Er is soms een flexibel, beweeglijk, voelend en waarnemend principe aan het werk in mij dat zich steeds meer vrij durft te bewegen in en door mijn eigen gelaagdheid en die van de wereld om mij heen, als een dolfijn.
Hoe ik waarneem bepaalt wat ik zie (en dus ook wat ik schilder).




Reflections, 2007, 150 x 150 cm, acryl op linnen.
Het principe van reflectie is relationeel en multidimensionaal



Material mirrors

Reflectie speelde altijd een rol. In het schilderij hiernaast is dit b.v. ook terug te zien.

In de meest recente serie Material mirrors is de buitenwereld de bron van inspiratie. De natuur en materie als spiegel. Op onze aarde is alle leven tegelijkertijd en ogenschijnlijk moeiteloos aanwezig. Er zijn afbakeningen en tegelijkertijd zijn ze er ook niet. Groei en verval gaan hand in hand, vinden in elkaar plaats.
Niets is ooit verloren, alles doet er toe. Alles is met elkaar verbonden.
Er zijn veel veel verschillende staten van 'zijn' (en verhalen hierover) tegelijkertijd mogelijk in onze mysterieuze gelaagde wereld.
Ik reisde 20 jaar naar 'binnen' en ben nu tot mijn eigen verrassing a.h.w. binnenste buiten uitgekomen! Er is een omslag geweest van macrocosmos naar mijn huidige focus op de microcosmos, op het kleine en nabije van de natuur om mij heen.



Na een mystieke 'eenheids' droom in 1996 maakte ik dit schilderij. 140 x 160 cm, niet te koop



Microcosmos en macrocosmos

De dichtregels die ik al sinds mijn 18de uit mijn hoofd ken zijn doorleefd en hebben zich daadwerkelijk in mij voltrokken:

'to see the world in a grain of sand
and heaven in a wild flower
hold infinity in the palm of your hand
and eternity into an hour'
(William Blake)  

Mijn symbiotische zoektocht en de vraag "wie ben ik?" heeft op dit moment als antwoord "(ook) ik ben de levende aarde".
De serie "material mirrors' is een ode aan het leven zelf en aan onze prachtige aarde en de zon en de maan die dit allemaal mogelijk maken!


Bloemen, 1998, 200 x 85 cm, verkocht






De ' life pulse' is aanwezig in alles dat wij kennen en het voltrekt zich door en in alles en iedereen, tot in de verste uithoeken van de cosmos. Het is het oerritme der dingen dat zich uitdrukt in sterrenstof, in ons. Het is wat alles met elkaar en met ons verbindt.

De ecologische (en identiteits) crises van onze tijd drukken mij/ons met de neus op het het principe van 'interbeingness'; dat alles met elkaar in verbinding staat. Dit is schitterend en beangstigend tegelijkertijd.
.

"Your boundaries fluctuate
according to your presence at any moment.
Your boundaries are healthy,
where that which is unconscious
is becoming conscious awareness."  

Barbara Brennan, Seeds of the spirit.


'There was never any more inception than there is now,
Nor any more youth or age than there is now,
And will never be any more perfection than there is now,
Nor any more heaven or hell than there is now.'
from Song of myself, Walt Whitman


Bladeren op het wateroppervlak, 200 x 85 cm 2017, verkochtBladeren op het wateroppervlak, 200 x 85 cm 2017, verkocht