Voorjaar 2019



En ineens ruik ik het weer: voorjaar! Wat een wonder: het grote ontluiken is weer begonnen.
Clingendael staat vol met sneeuwklokjes en krokusjes en de eerste voorzichtige bloesem is te zien.
De vogels zijn aan het zingen en er heerst een sfeer van opwinding; niet alleen bij de dieren, ook bij de vele wandelaars die het park intrekken. Het is medio februari en warm.
Het is nog niet echt koud geweest en ik heb het gevoel dat de winter nog niet voorbij kán zijn.
Iets in mij verlangt naar nog even wat langer stilte, nog even in mijn holletje blijven... voor de grote lente losbarst.

Het is al weer veel langer licht in het atelier en dat is fijn. Ikzelf ben nog een beetje schuchter merk ik. Ik heb gedurende de winter hard gewerkt aan een aantal schilderijen in herfst-sfeer die nu bijna af zijn. Ook ben ik bezig met werk voor een thematentoonstelling in mei/juni 2019 getiteld "Ins Blaue hinein'.



doek 150 x 180 voor het atelier

februari 2019, een doek van Daphne Jansen van 150 x 180cm voor het atelier.
Let op de reflectie in de ramen en het doorkijkje achtering het atelier!

Dit werk zal te zien zijn op de thematentoonstelling 'ins Blaue hinein' in juni 2019 bij galerie de Twee Pauwen in Den Haag



de japanse tuin gaat weer open!

De Japanse Tuin is het pronkstuk van Landgoed Clingendael, gelegen tussen Den Haag en Wassenaar. Het is de enige Japanse tuin in Nederland uit het begin van de 20e eeuw. In de historische tuin zijn prachtige en zeldzame bomen en planten te zien. De Japanse Tuin is heel kwetsbaar. Daarom is hij slechts een korte periode per jaar geopend voor publiek, in de lente (mei / juni) en in de herfst (oktober). Toegang tot Clingendael en de Japanse Tuin is gratis.  

GROOTSTE JAPANSE TUIN VAN NEDERLAND

De Japanse Tuin is in het begin van de 20e eeuw aangelegd door de toenmalige eigenaresse van het Landgoed Clingendael, Marguerite M. Baronesse van Brienen (1871-1939). Per schip heeft zij reizen gemaakt naar Japan, waarbij zij enkele lantaarns, een watervat, beeldjes, de bruggetjes en het paviljoen naar heeft Den Haag verscheept.
Het is de enige Japanse tuin in Nederland van rond 1910, waardoor deze tuin op Landgoed Clingendael een hoge historische waarde heeft. Het is bovendien de grootste Japanse tuin in Nederland met een oppervlakte van 6800 vierkante meter.

PLAATS VAN RUST EN BEZINNING

De Japanse Tuin heeft een heel eigen en verrassende sfeer, mede veroorzaakt door de schitterende moslaag. De tuin bevat veel stenen lantaarns, met een grote variatie aan vormen. Ook zijn er twee watervaten. Eén watervat heeft vier afbeeldingen van Boeddha's. Het andere watervat heeft de vorm van een lotusbloem. Het mooie paviljoen is een populaire plek om van daaruit de tuin te bewonderen. Tot omstreeks 1940 bevonden zich schuifpanelen in het paviljoen. Deze panelen zijn in 2009 teruggeplaatst met de medewerking van Japanse architecten. Het erfgoed van freule Daisy is nu voor de bezoekers van de Japanse Tuin een plaats van serene rust en bezinning.

BELANGSTELLING VOOR JAPANSE TUINEN

De belangstelling voor Japanse tuinen ontstond toen Japan na eeuwen van vrijwel volledig isolement rond 1860 z'n grenzen openstelde. De periode van isolement, het eigen volkskarakter en invloeden vanuit het Shinto en Boeddhisme waren oorzaken van een unieke en zeer eigen vorm van kunstzinnigheid waarvan de Japanse tuinkunst een voorbeeld is. Rond 1900 bezochten geïnteresseerde westerse reizigers Japan en raakten zij gecharmeerd van de exotische tuinen die zo totaal anders waren. Daarop ontstonden er in het westen nagemaakte Japanse tuinen. Tegenwoordig worden de tuinen in Japanse stijl van rond 1900 ook wel Japonaiserie tuinen genoemd. Zij worden bijzonder gewaardeerd als een opmerkelijk verschijnsel in de tuinhistorie.

TUINORNAMENTEN

De Japanse Tuin in Den Haag bevat veel lantaarns, met een grote variatie aan vormen. Op enkele lantaarns is aan de voet een afbeelding van Boeddha te zien. Ook zijn er lantaarns met een afbeelding van een hert. Het hert is in Japan een heilig dier. Verder is de heilige langstaartige schildpad terug te vinden in de vorm van het eiland in de vijver. De schildpad staat symbool voor een lang leven. Het kleine beeldje achter in de tuin is de afbeelding van de boeddhistische heilige Jizo, beschermer van kinderen. Het rood van de bruggetjes staat symbool voor vreugde, maar rood weert ook boze geesten af. Ook de twee watervaten, één met vier afbeeldingen van Boeddha's, de ander in de vorm van een lotusbloem, zijn opvallende tuinornamenten. Van oorsprong was het doel ervan water met de bamboelepel uit te scheppen om handen en mond te reinigen.

TROUWREPORTAGES

Als de Japanse Tuin open is voor publiek, kunnen er ook trouwfoto's worden gemaakt. Op de rest van Landgoed Clingendael kan dat het hele jaar door. Er is geen aparte toestemming nodig voor het maken van trouwreportages. Indien je met trouwauto's het park op wilt, dien je wel een ontheffing aan te vragen om de auto's in de buurt van het landhuis te parkeren. Vanaf daar is het minder ver lopen naar de Japanse Tuin.


OPENINGSTIJDEN 2019

De Japanse Tuin is per jaar slechts een aantal weken geopend in de lente en de herfst. De openingsuren verschillen daarbij per periode: in het voorjaar is de Japanse Tuin langer toegankelijk dan in het najaar. In 2019 zijn de openingsuren als volgt:

  • Voorjaar 2019: open van 27 april tot en met 9 juni, van 9.00 tot 20.00 uur.
  • Najaar 2019: open van 12 oktober tot en met 27 oktober, van 10.00 tot 16.00 uur.

TOEGANKELIJKHEID

Gezien de kwetsbaarheid van de Japanse Tuin is het niet mogelijk om de tuin te betreden met buggy's en elektrisch aangedreven hulpmiddelen. Voor rolstoelen is een aparte ingang met een speciale route door de tuin beschikbaar. Daarnaast is het ook niet toegestaan om met honden de tuin te betreden. Bij een te groot aantal bezoekers kan het zijn dat je even moet wachten voordat je de tuin in mag.

  

BEREIKBAARHEID

Landgoed Clingendael in Den Haag is te bereiken via de hoofdingang aan de Wassenaarseweg. Ook op de Van Alkemadelaan, de Ruychrocklaan en de Van Ouwenlaan zijn er ingangen naar het park. Er is een onbewaakte fietsenstalling bij de hoofdingang aan de Wassenaarseweg. Het parkeren van auto's is niet toegestaan, maar rond het landgoed kun je langs de weg wel parkeren. Voor wie met het openbaar vervoer reist, kan bus 23 of bus 90 nemen naar Landgoed Clingendael.

tekstbron: website wijkvereniging Benoordenhout https://www.wvbn.nl/2019/03/openstelling-japanse-tuin-2019.html
dank aan de maker van de video die ik vond op youtube.


winter 2018



De zon staat laag en de nachten zijn lang in de dagen rond 21 december, wintersolstice, de kortste dag.
Ik hou van de winter en van de stille tijd die uitnodigt tot reflectie. Ik kijk terug op een vruchtbaar en productief jaar waarin er veel gebeurde.
In maart verhuisde ik van een atelier in het centrum van de stad naar het Koetshuis in Clingendael. Elke dag opnieuw ben ik zo dankbaar en gelukkig dat ik hier mag werken!





Mijn schilderijen zijn dit jaar door veel mensen gezien tijdens een solo tentoonstelling met 12 werken in galerie Het Cleyne Huys in het voorjaar en in de daarop volgende maanden in steeds wisselende samenstelling in de galerie. Er kwamen veel bezoekers op de open atelierdagen en gewoon 'en passant'.
Ik ben benaderd door een prachtige haagse galerie voor een solotentoonstelling in 2019. Binnenkort meer hierover.....!


Mijn schilderij in de etalage van galerie Het Cleyne Huys op het Noordeinde in Den Haag, november 2018

De schilder die mij het meest inspireerde in het afgelopen jaar is MARC MULDERS, wiens werk nog tot 27 januari 2019 te zien is in het Gemeentemuseum.
Leesvoer in het atelier is verder een boek over Herman de Vries; ik voel me met zijn werk verbonden.
Geraakt werd (en word) ik door ontroerende gedichten van Marlene van Niekerk bij het werk van Jan Mankes en Adriaen Coorte 'In de stille achterkamer'. Een aanrader!



een van de hanen van de boerderij in Clingendael

Op de boerderij in Clingendael leven onder andere twee geiten, een witte en een zwarte. Vaak staan ze stil tegen de stenen muur van de boerderij en worden zo een tot leven gewekt schilderij van Jan Mankes. Het is fijn om via de verstilde blik van Mankes naar de wereld te kijken. Of om een kaal winterboompje te zien door de ogen van Egon Schiele met nog maar een paar blaadjes aan de takken. De volkstuintjes van de tuinvereniging met hun boerenbloemen daar lonkt Klimt overal. De bloemenakker bij Bronkhorst: Marc Mulders. Om over de waterlelies in de vijver maar te zwijgen. Heb ik daar nog wat aan toe te voegen?
Dan denk ik aan Tom Waits de zanger/songwriter die ooit iets zei in een interview in de trant van " er vliegen heel veel liedjes door de lucht....soms word ik door eentje aangeraakt en ik moet het dan gewoon uit de lucht plukken. Als ik het niet doe, doet een ander het..."
Als een onderwerp me raakt, me opnieuw doet kijken, dan doe ik het gewoon. De verbazing, de ontroering, het plezier of het mysterie zijn dan onweerstaanbaar.

Dan jeukt de kwast. Ook al is het pad nog zo platgetreden.



Onlangs zei een vriendin tegen mij: " Al jaren kijk ik uit het raam van mijn werkkamer naar een sloot. Maar na het zien van jouw schilderijen 'zie' ik hem ineens....die waterkant is werkelijk schitterend!" . Soortgelijk commentaar kreeg ik van meer mensen; dat ze meer zien en voelen van de wereld om hen heen na het zien van mijn werk.

Dat is voor mij als schilder een van de grootste complimenten; mijn werk heeft iets toegevoegd aan de waarneming en de ervaring van de wereld van de kijker. Dank, dank!



'Let the beauty we love be what we do.
There are hundreds of ways to kneel and kiss the ground'
Rumi

Ik wens u allen een mooi eind van het jaar en een stralend 2019!

herfst 2018









de naderende wintersolstice

November 2018

De dagen worden korter en buiten is het koud. Rond mijn atelier in Clingendael is het nog steeds een feest van diepe herfsttinten. Zelfs als de zon niet schijnt heeft de bodem kleur en is het nooit somber in het beukenbos.
Ik geniet van het lage licht en hoe de dingen van binnenuit lijken te gloeien wanneer de zon ondergaat. De schemering is schitterend en mysterieus.
De bijna kale bomen laten hun naakte takken weer zien. Aan de uiteinden zijn de oh zo ontroerende bladknopjes voor volgend voorjaar al te zien. De nieuwe cyclus is al ingebed in dit moment. De lente is in de kiem al aanwezig.  
Terwijl de kauwen scharrelen tussen de bladeren en de duiven blauwer lijken dan in de zomer vanwege het complementair contrast met het bruin/oranje van de afgevallen bladeren om hen heen, verlustig ik me aan al die kleuren en prijs me gelukkig dat ik omringd ben door zoveel schoonheid.

Wil je meer lezen over dit schilderij lees dan mijn BLOG