Mijn schilderijen zijn een ode aan het leven.

Mijn atelier is mijn hart buiten mijn lichaam.
Ik maak daar ook gedichten en tekeningen, maar die houd ik nog voor mijzelf.
Het schilderproces zelf is voor mij een manier om dichter bij het mysterie van het leven te komen.
De natuur en mijn schilderijen roepen op tot activisme, te beginnen met activisme van ons hart, om dit magnifieke, dierbare leven en onze schitterende aarde en de aardbewoners-het hele ecosysteem waar wij deel van uitmaken-, niet voor vanzelfsprekend te nemen. We zitten in de 6de massa-extinctie.

Inspiratie

Ik vind inspiratie in mijn ervaring van de natuur in de directe omgeving rondom mijn atelier, in mijn achtertuin en mijn moestuin in Clingendael. Maar natuurlijk ook bij andere schilders met wie ik mij verwant voel en dingen waarover ik lees (graag poëzie) en spreek met anderen. Soms is het alsof mijn onderwerpen míj uitkiezen…een ‘explosie’ in mijn waarneming trekt me naar die ene stille bloem of dat donkere gat in het riet.

Ik schilder vanuit verrukking en verwondering en ook vanuit een diep gevoel van rouw en urgentie over de staat van de wereld. Nieuwsgierig naar de verschillende stadia van groei en neergang en de’ life pulse’ van het leven, verweef ik mijn ervaringen in mijn werk. Vaak heb ik ‘aha’! ervaringen tijdens het schilderen zelf. Alsof het schilderen me de juiste vertraging biedt om de dingen waardoor ik me aangetrokken voel, beter te bevatten. Het zijn vaak boven- of buiten talige gewaarwordingen, diepgevoelde ontdekkingen of vragen, net als bij poëzie. Verkenningen van het mysterie van ons bestaan. Deze klinken dan weer door in het uiteindelijke beeld.

Lees meer over mijn inspiratie en gedachten op het prikbord.